13/11/10

Μακροχρόνιος θηλασμός



Με απασχολεί τελευταία το θέμα του μακροχρόνιου θηλασμού. Δεν ξέρω αν και κατά πόσον είμαι έτοιμη να δεχθώ την κατακραυγή του να θηλάζω ένα νήπιο άνω του έτους. Ήδη ακόμα κι αυτοί που ενθουσιάζονταν που θηλάζω έχουν αρχίσει να μου ρίχνουν λοξές ματιές που ο σκίου είναι 9 μηνών και δεν έχει πάρει ξένο γάλα. Πάντα υπήρχαν δύσπιστοι, κακεντρεχή σχόλια ακούω για το θηλασμό από τότε που σαράντισε, τώρα όμως γίνονται ακόμα περισσότεροι.

Διαβάζω ιατρικές μελέτες αλλά και τη σύσταση του παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Τα βρέφη πρέπει να θηλάζουν ως τα δυο έτη κι έπειτα ο θηλασμός συνεχίζει να είναι χρήσιμος αλλά όχι απαραίτητος ως τα 7 έτη!! Οι οδηγίες είναι σαφείς, μέχρι δυο χρονών τα βρέφη πρέπει να θηλάζουν, όχι απλά μπορούν, πρέπει. Πώς θηλάζεις όμως ένα νήπιο που τρώει μπριζόλα; Να μου πεις με τον ίδιο τρόπο που θηλάζεις ένα παιδί που τρώει λιωμένο μοσχάρι και κοτόπουλο. Εμένα άλλο με απασχολεί, η ομιλία. Κάποια στιγμή το παιδί μπορεί να σου ζητάει γάλα. Και θα σου ζητάει τα στήθη σου. Από την μια αυτό είναι η ύψιστη μαμαδίστικη καταξίωση. Από την άλλη μου φαίνεται κάπως άβολο.

Η οικογένεια μου έχει βεβαρημένο ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη, μια σπάνια μορφή κληρονομούμενου ινσουλινοεξαρτώμενου νεανικού από την πλευρά της μητέρας που φαίνεται πως εκδηλώνεται στα 3/4 των μελών της οικογένειας και ιστορικό διαβήτη τύπου ΙΙ από την πλευρά του πατέρα μου. Τόσο εγώ λοιπόν, όσο και οι όποιοι μελλοντικοί απόγονοι μπορεί να είναι διαβητικοί με πιθανότητες πολύ μεγαλύτερες του μέσου όρου. Ο θηλασμός προστατεύει. Προστατεύει εμένα, που έκανα διαβήτη κύησης από το να πάθω διαβήτη τύπου ΙΙ, προστατεύει το μωρό μου από το να πάθει διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ. Όσες περισσότερες σταγόνες γάλα, τόσο μικρότερες οι πιθανότητες, ο ενδοκρινολόγος ήταν σαφής. Το ίδιο και οι παιδίατροι.

Πέρα από τα ειδικά οφέλη, ο μακροχρόνιος θηλασμός προσφέρει αντισώματα, απομακρύνει την πιθανότητα παχυσαρκίας, αυξάνει το IQ (αυτό το τελευταίο δεν το χρειαζόμαστε, είμαστε όλοι άτομα υψηλής ευφυΐας...). Με βοήθησε να χάσω άκοπα τα κιλά της γέννας, με προστατεύει από τον καρκίνο του μαστού, από μελλοντική παχυσαρκία, κ.α. Και φυσικά προσφέρει συναισθηματική σταθερότητα, στο παιδί και στη μητέρα, ανεκτίμητη.

Μέσα μου όμως ξέρω πως αν τον θηλάσω πάνω από το έτος θα βρω αντιδράσεις. Ο άντρας μου λέει άσε τον να απογαλακτιστεί μόνος. Κι αν δεν θέλει; Κι αν απογαλακτιστεί στα 5; Ξέρω πως τα περισσότερα μωρά κάποια στιγμή από τον 10ο μέχρι τον 24ο μήνα αποφασίζουν να απογαλακτιστούν μόνα τους. Ο θηλασμός όχι μόνο δε μου κοστίζει σε κανένα επίπεδο, αλλά θα μου λείψει αφάνταστα. Ο περιορισμός κάθε βράδυ, κάθε πρωί, κάθε μεσημέρι να είσαι εκεί μου αρέσει- δυο σινεμά παραπάνω θα τα πάω όταν απογαλακτιστεί, δεν έγινε και τίποτα. Η εικόνα όμως του νηπίου που θηλάζει είναι τόσο μη οικεία

Και συνεχίζω να ρωτάω τις μανούλες μόλις βγήκαν από το μαιευτήριο που έρχονται να αγοράσουν γάζες, "θηλάζεις;" και συνεχίζουν να απαντάνε "Όχι, δεν είχα γάλα". Δεν είχε γάλα και το βρέφος είναι 8 ημερών και βγήκε από το νοσοκομείο με το χάπι του απογαλακτισμού ήδη συνταγογραφημένο. Είχε γάλα, απλά δεν το έδωσε στο παιδί της. Γιατί η εικόνα που έχει είναι να ταΐζει με μπιμπερό. Η εικόνα του θηλασμού είναι μη οικεία. Κι εγώ όταν έμεινα έγκυος μπιμπερό είχα στο μυαλό μου. Μετά διάβασα, ενημερώθηκα, είδα. Και τώρα ο θηλασμός είναι η μόνη εικόνα που έχω. Τώρα που το σκέφτομαι ο θηλασμός ενός μωρού που πίνει όλα τα άλλα υγρά από το ποτηράκι δε μου φαίνεται καθόλου ξένος. Είναι η καθημερινότητα μου και τη ζω ήδη.

6 σχόλια:

mummycool είπε...

για μια ακόμη φορά γράφεις αυτά που σκέφτομαι...εύγε!!

Sofia είπε...

Εγώ θήλασα τον γιο μου για 3 χρόνια, κόντρα σε όσα περισσότερο ή λιγότερο άσχετα σχόλια άκουγα από διάφορους, ακόμη και ειδικούς. Το ότι τρώει στερεές τροφές κλπ δεν επηρεάζει καθόλου το θέμα του θηλασμού. Γάλα θα του έδινες έτσι κι αλλιώς οπότε γιατί να μην είναι το δικό σου? Τον τελευταίο χρόνο ο δικός μου θήλαζε σχεδόν μόνο πρωί και βράδυ.

skiouromanoula είπε...

μάμι, πότε θα κατέβεις για καφέ είπαμε; Έλα μωρέ δεν είναι τόσα πολλά, 500χλμ; Μόνο

Σοφία, χαίρομαι τόσο πολύ για το σχόλιο σου, κυρίως γιατί στον περίγυρό μου δεν έχω ανάλογο παράδειγμα. Εμένα πια μόνο πρωί-μεσημέρι-βράδυ θηλάζει, έτσι κι αλλιώς. Κάνει και 3 γεύματα στερεά.

Biberologio είπε...

Tha gennisw se liges meres kai meta apo osa diabazw thelw poly na thilasw. Einai gegonos oti akomh kai neoi anthrwpoi mas exoun petaxei atakes typou "den pistevw na to kakomathete na thelei mono mhtriko gala? Na to mathete na pairnei kai xeno!" Kai mou fainetai periergo pou otan olos o kosmos leei gia ta wfelh tou thilasmou, tosoi synexizoun na ta agnooun!
(Sygnwmh gia ta greeklish aplws otan phga na grapsw ellhnika emfanizontan san "ieroglyfika". mallon kapoio prob sto pc mou)

skiouromanoula είπε...

Θα βρεις όχι μονάχα φίλους και γνωστούς αλλά και γιατρούς απέναντί σου. Αλλά ο θηλασμός αξίζει τον κόπο και ενίοτε τον πόνο του. Πριν κάνεις οτιδήποτε που να τον υπονομεύσει να ζητάς και δεύτερη γνώμη. Κι οπωσδήποτε να ζητήσεις αποκλειστικό θηλασμό στο μαιευτήριο. Από κει ξεκιναν όλα, για να έρθει το γάλα σου πρέπει το μικρούλι σου να μασουλάει μόνο μανούλα από την αρχή. Τα άλλα θα τα βρεις στην πορεία. Καλή λευτερία εύχομαι.

newagemama είπε...

Κάνε αυτό που νιώθεις εσύ πως είναι καλύτερο για το παιδί σου. Αγνόησε τους άλλους, η μάνα γνωρίζει!